Volg yopper Tommy
- 2 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen
Op weg van Gent naar Berlijn
Gisteren besloot ik, impulsief zoals altijd, om de F74 richting Eindhoven te volgen.
Zo’n 15 kilometer diep de Kempen in en Moxy, mijn trouwe viervoeter, had er genoeg van. Daar stonden we dan: tussen eindeloze weides, bossen en maïsvelden. Geen veilige plek te vinden en er was storm voorspeld voor die nacht. Slapen in het bos was dus geen optie.
Gelukkig werd ik vanochtend droog wakker in mijn hangmat, op het terrein van de Chiro. Ze bleken amper een kilometer verderop te zitten. Ik heb hen opgebeld en ze waren meteen bereid om ons te helpen.
De solidariteit van de mensen die ik onderweg naar Berlijn tegenkom, blijft me verbazen.
Ik reis met een heel klein budget, dus dure campings slaan we over. Ik slaap in tuinen of schuurtjes wanneer mensen die aanbieden. Soms is dat bij een boerderij, een Chiro- of scoutsgroep, een MC, een brouwerij of gewoon ergens waar iemand ons een veilige plek aanbiedt. Als mijn hangmat kan ophangen, ben ik content.
Dagenlang wandelen geeft je veel tijd om na te denken. En steeds kom ik terug bij dezelfde reden waarom ik dit doe.
Er komt een moment waarop ik niet meer op deze manier zal kunnen reizen. Ik weet niet wanneer dat moment komt. Daarom doe ik het nu, zolang het nog kan.
Mijn symptomen onderweg managen is elke dag opnieuw een uitdaging. De ene dag gaat het goed, de andere dag is het zwaar. Gelukkig kan ik rekenen op de mensen die ik onderweg ontmoet. Een berichtje, een plek om te slapen, een helpende hand of gewoon een goeie babbel. Het maakt allemaal een wereld van verschil.
En precies daarom wil ik onderweg iets opbouwen voor later. Ik ontmoet andere Parki's, zoals Sarah, leg contacten met parkinson organisaties - ik was bij Monique van Parkindezon, een contactgroep van de Liga - en probeer stilaan een netwerk te vormen.
Een netwerk dat hopelijk niet alleen mij kan helpen wanneer reizen moeilijker wordt, maar ook anderen die ooit voor dezelfde uitdaging komen te staan.
Vandaag verlaten we Limburg en steken we de grens over naar Nederland, met Eindhoven in het vizier.
Auf Wiedersehen
Op naar Berlijn.
Tommy van Itterbeek
22 aug 2026
