wie is wie Peru List

Ik ben

motivatie

motto

Axelle

Van Hees

vraag

Ik ben

Hallo, Ik ben Wim en ik ben 49 jaar. Ben zelfstandig vloerder en werk voltijds. Ik heb twee zonen en ben gehuwd.

motivatie

Hallo, Ik ben Wim en ik ben 49 jaar. Ben zelfstandig vloerder en werk voltijds. Ik heb twee zonen en ben gehuwd.

motto

Hallo, Ik ben Wim en ik ben 49 jaar. Ben zelfstandig vloerder en werk voltijds. Ik heb twee zonen en ben gehuwd.

Wim

Vanlerberge

vraag

Ik ben

Eddy Rosseel, 67 jaar, chiropractor en met pensioen sedert oktober 2025. Gehuwd met Marina Velle. We hebben 2 zonen en 1 dochter en 4 kleinkinderen. Ik kreeg de diagnose Parkinson in januari 2020.

motivatie

Nu het nog kan zou ik graag de uitdaging aangaan om bergen te overwinnen samen met lotgenoten.

motto

Carpe Diem. Genieten van iedere dag, je weet dat het niet zal beteren; daarom doorgaan en de moed niet laten zakken!

Eddy

Rosseel

vraag

Ik ben weinig vertrouwd met computer, dus weet ik nog niet hoe ik dit allemaal kan doen o.a. gmail

aanbod

Met Zonta Diksmuide en andere Parkili-mensen, o.a. Kaat Markey, wordt er een filmavond-netwerkavond georganiseerd over de Nepal editie

Ik ben

Ik ben Jan, 69 jaar oud en woon in Mortsel bij Antwerpen. Op 29.08.2018 is bij mij de diagnose gesteld dat ik Parkinson heb. Ondanks deze aandoening heb ik weinig lichamelijke ongemakken. Ik probeer dan ook zoveel mogelijk in beweging te blijven door te wandelen, fietsen, joggen, fitnessen en klussen.

motivatie

Ik droom er al jaren van om meerdaagse (hutten)tochten te doen, door omstandigheden is het er nooit van gekomen. Ik heb een uitdaging nodig om mezelf te motiveren om te bewegen. De drempel is soms erg hoog. Ik ben jaren actief geweest bij de scouts en het avontuur spreekt mij erg aan.

motto

"GENIET"

Jan

Schaerlaekens

vraag

Ik ben

Enthousiast :)

motivatie

Gewoon veel goesting om dit samen te doen.

motto

Dankbaarheid geeft een positieve mind

Christine

Declerck

vraag

Iemand uit mijn buurt om dingen, alla fondsenwerving,,samen te doen. Sorry ,foto uploaden lukte me niet.

aanbod

Meehelpen met sportevenementen. Iets creatiefs doen, ik weet nog niet goed wat. Iets maken " op maat" en verkopen, of een doe-activiteit organiseren.

Ik ben

Op de eerste plaats papa van een lieve dochter van 11 jaar. Zelf ben ik een tikkeltje ouder, 42, woon ik in Sint-Niklaas en geef ik les in het bijzonder onderwijs. In het 3e en 4e middelbaar geef ik toegepaste economie aan leerlingen met ASS. Ik hou me bezig met sporten en wandelen

motivatie

Reizen is een passie, en ik doe daarbij vaak langere wandelreizen, dus de fit op dat gebied is duidelijk, maar vooral, de uitdaging. Om te laten zien aan mezelf en iedereen dat alles kan, nog kan, zolang je wil en erin gelooft. Het fysieke maar ook de nieuwe ervaringen en prikkels geven steeds een boost aan je lichaam en geest na zo een tocht, iedereen zou dit moeten doen. Ik hoop daar bovenop leuke mensen te leren kennen om deze ervaring mee te delen.

motto

"Is het glas halfvol, zoek dan de kraan" en "het is, wat het is""

Bjorn

Debusschere

vraag

voorlopig niks

aanbod

Ik zou graag een tentoonstelling organiseren, met daaraan een veiling gekoppeld met de opbrengst voor het goede doel. Werken gemaakt door mensen met Parkinson, er zijn veel creatieve Parkinsonpatiënten heb ik gemerkt. Ik heb hier normaal ook de juiste connecties voor.
Ik wandel, als het goed gaat, normaal in het begin van de zomer opnieuw naar Compostella, ik zou di t deze keer gesponsord kunnen en willen doen.
Ik ken een professioneel geluidsman, die op zijn beurt een camerateam kent, als ik de voorwaarden ken spreek ik hem met veel plezier aan, het is een goede vriend van me.

Ik ben

Ik ben 56 jaar jong en mama van 2 zonen: Alexander(27) en Frederik(25) en 2 katten. Partner van Karl.
Kreeg de diagnose in mei 2020.

motivatie

VIa deze manier wil ik Parkinson in de schijnwerpers zetten en aantonen dat we , ondanks onze (meestal) verborgen symptomen in staat zijn om zotte dingen te doen. Samen met andere parki's onze grenzen verleggen, samen afzien en samen slagen!

motto

Je bent sterker dan je denkt!

Kristin

De Wit

vraag

aanbod

Planner , organisator
ervaring in horeca( gaat minder goed dan vroeger , maar lukt wel)

Ik ben

63 jaar, sinds 1 aug op vervroegd pensioen.

motivatie

Grens verleggen, samen slagen..

motto

Ik wil , ik moet, ik zal, ik kan!

Lieve

Degrande

vraag

De fundraising baart me zorgen maar ben diep aan het nadenken en komt wel goed!

aanbod

Ik wandel, fiets, lees en kook graag.

Ik ben

60 jaar , gehuwd met Gino en woon in Antwerpen. Vanuit de evenementen en commerciële televisiesector, volgde ik 6 jaar geleden mijn hart en belandde zo in de uitvaartsector. Dit werd echt de job van mijn leven. Anderhalf jaar geleden kreeg ik de diagnose van Parkinson. Elke dag sta ik nu op met positieve kijk op mijn verder leven en geniet ik ten volle van wat er op mijn levenspad komt

motivatie

Samen met andere lotgenoten wil ik mijn schouders zetten om leven met Parkinson vanuit een positieve mindset te beleven

motto

Elke dag is een geschenk en ben ik dankbaar

Stef

Verdoodt

vraag

aanbod

Een goed gesprek, een luisterend oor zijn.
Nieuwe grenzen ontdekken en haalbare uitdagingen samen aangaan

Ik ben

Ik ben 68 j en ben gehuwd met Martine. We hebben een zoon, een dochter en drie kleindochters.

motivatie

Sportief zijn en zeker niet bij de pakken blijven zitten

motto

Het moet lukken

Luc

Vanspeybroeck

vraag

aanbod

Momenteel nog geen concrete gedachten. Ik wil graag meehelpen aan andere projecten.
Als gids kan ik bv de deelnemers voor Peru gidsen in Oostende om elkaar zo nog beter te leren kennen.

Ik ben

Annick De Jode (Niki), gehuwd met Ivan, samen hebben we 1 dochter Evelien. Ik kreeg de diagnose Parkinson op 14/02/2023 na meerdere jaren van allerlei klachten. Ik zorg steeds voor anderen en cijfer mezelf al jaren weg, nú besef ik eindelijk dat het Me-time is, durf zijn wie je wil zijn, durf je ziekte kenbaar te maken.

motivatie

"Challenge yourself; it's the only path which leads to growth. Morgan Freeman" Wie ben ik: ik ben sociaal, zorgzaam, empathisch, meelevend maar wel recht voor de raap als het moet. Ik verbloem niets en durf ook oprecht te zeggen uh uh nu is het tijd om even rond de tafel te zitten en het één en ander door te praten met respect voor ons beiden. Alleen dan kunnen we op dezelfde golflengte verder gaan. Na m'n diagnose had ik direct het instinct of ingeven (ik moet hiermee iets doen), m'n 1ste gedachte ging naar een boek schrijven over... simpelweg omdat schrijven met een pen m'n ware passie is, maar laat het nu nét het schrijven zijn die begon te haperen, je wilt niet weten wat ik allemaal verzonnen heb om toch maar geen zomervakantiekaartje 2022 te moeten schrijven nr m'n Meterkind Anaïs (btw de dochter van m'n jongste broer), ook bij de Kerstkaartjes eind 12/2022 heb ik alle trucs van de foor gebruikt om geen Kerstkaartjes te moeten schrijven, ook voor Ivan heb ik het toen verborgen gehouden. Kerstmis 2022 was het met m'n familie bij ons te doen, ik was volop bezig met de afspraak neurologie gepland op 17/01/2023 (btw 18/01 de verjaardag van Ivan maar hij wist nog van niets), ik weet niet hoe ik die Kerstmis toen doorgeraakt ben, ik was niet wie ik was en al heel zeker niet wie ik wou zijn, maar diep vanbinnen wist ik dat er iets medisch niet juist zat, dat er iets niet klopte. Maar ergens voor anderen (naaste dierbaren) schaamde ik me en wilde ikzelf in de 1ste plaats horen wat er mis was met mij. Waarom...meerdere jaren vóór de diagnose begon ik bij mezelf te denken, ik beeld me dit in, het zit tussen m'n 2 oren, het ligt simpelweg aan mij. Maar geloof me...eens ik de diagnose ZvP kreeg was ik ergens opgelucht van ok nu weet ik eindelijk wat het is niet beseffende welk aanvaardingsproces ik nog zou moeten doorlopen. Ondertussen kan ik jullie allen zeggen, ik heb m'n Parki zijn absoluut zeker weten aanvaard. Nu besef ik ook, ok en nu, ga je een afwachtende of een actieve houding aannemen? Absoluut een actieve houding ,

motto

Vallen en terug opstaan, uit tegenslagen leer je ontzettend veel en het maakt je sterker/harder. Denk nooit NOOIT maar denk absoluut ooit OOIT!

Annick

De Jode

vraag

Ik wil de organisatie Parkili eerst beter leren kennen, de structuur, wie is wie, wat gebeurt er achter de schermen, hoe gaan jullie te werk etc.

aanbod

Administratie, spreker

Ik ben

59 jaar, moeder van 2 zonen en oma van 4 kleinkinderen. Ik ben verpleegkundige, niet meer actief sinds diagnose.

motivatie

Sinds de dood van mijn echtgenoot , 36 j samen, kwam ik niet meer in de bergen. Door mijn deelname aan de expeditie Karpaten, besefte ik dat ik tot meer in staat ben. De uitdaging Peru lonkt

motto

Door mijn deelname wil ik aantonen dat we met een diagnose als parki te vroeg afgeschreven worden. Dat we tot nog veel in staat zijn.

Lut

Petrus

vraag

Nog wat helpende handen op de dag van organisatie

aanbod

Wandelingen uitstippelen. Mee organiseren vertoning documentaire Expeditie Nepal en in het voorjaar expeditie Karpaten.

Ik ben

Een creatieve, geduldige, kleurrijke, positieve, bezige, zorgzame en natuurliefhebbende vrouw

motivatie

Ik hou ongelooflijk veel van bergen en van wandelen. Ik heb vroeger reizen gegidst bij Joker en koos altijd voor de echte natuurreizen met een trektocht. Een jaar geleden kreeg ik de diagnose Parkinson. Samen met parkili deze uitdaging, de expeditie in Peru, aangaan is voor mij een grote droom. Bovendien zou ik dan 60 worden in de bergen. Fantastisch!

motto

Gewoon doen!

Anne

Correwyn

vraag

Hulp bij het correct financieel afhandelen, goede locaties zoeken. Stand samen bemannen.

aanbod

Ik heb een linosnede van bergen gemaakt en kan daar kaartjes mee drukken, ik kan ook naaien, bakken…..of met Kapla blokken de Machu Pichu nabouwen en laten sponseren of (kinder )tattoos laten drukken van het logo…

Ik ben

67 jaar
Gehuwd met Lut (reeds 45 jaar) en heb 2 kinderen en 4 kleinkinderen.

motivatie

motto

Ik heb dat nog nooit gedaan, dus ik kan het.

Eric

Van de Voorde

vraag

Zie boven

aanbod

Nog verder te bepalen. Hoop hiermede rond te zijn tegen het einde van het jaar.

Ik ben

26 jaar, neurokinesitherapeut en MSK kinesitherapeut , en…

motivatie

ik ben al jaren stiekem jaloers op mijn achterneef Joeri, die net als ik kinesist is en ondertussen al 3x meeging op een Parkili-Expeditie. Joeri verhuisde naar Zwitserland en verwees enkele van zijn (Parkili)patiënten, naar onze kiné-praktijk door. Een van hen, Lydia, trok mij over de schreef om mijn droom te durven waarmaken. In september '24 nam ik contact op met Parkili. Er volgde een lange opstartfaze van ongeveer 1 jaar, waarin we, samen met het Parkili-bestuur, met vallen en opstaan veel obstakels overwonnen . Soms met de moed in de schoenen, maar steeds vastberaden en volhardend , dat heb ik bij Parkili al mogen ervaren. Dus laat ze maar komen de kandidaat-expeditieleden; ik sta te popelen om hen te onmoeten en samen te groeien tot een hechte groep, die grenzen verlegt en bergen verzet voor Parkinson.

motto

wat je ook doet, zorg dat je het goed.
Voor wie je ook zorgt, zorg dat het goed voelt

Camille

Peeters

vraag

Ik ben

26 jaar, Neurokinesitherapeut en lymfetherapeut

motivatie

eind 2024 in formeerde ik bij parkili naar vacatures als buddy, met de woorden. "Ik ben afgestudeerd als kinesitherapeut in de neurologische revalidatie en heb mij afgelopen jaren altijd ingezet als vrijwilliger bij buitenlandse reizen. Graag wil ik mij helemaal smijten voor deze populatie." Een job hadden ze niet voor mij binnen Parkili, waar iedereen vrijwilliger is. maar ze brachten mij in contact met Camille en samen hebben we ontdekt dat er veel komt kijken bij de opstart-faze van zo'n expeditie om bergen te verzetten voor Parkinson. .

motto

Smijt je niet half, maar met overgave, dat voelt dubbel zo goed)

Hanne

Hendrickx

vraag

Ik ben

29 jaar oud en ben eind september 2025 afgestudeerd als neuroloog. Op 1 december zal ik starten op de dienst Neurologie in het AZ Sint-Maarten ziekenhuis in Mechelen waar ik ook mijn eerste jaar als assistent neurologie heb volbracht. Het is ook via collega neuroloog en bewegingsspecialist dr. Philippe Pals dat ik initieel geïnformeerd ben geweest over de expeditiereis van Parkili.

motivatie

Over het algemeen vind ik dat neurologische aandoeningen nog steeds te weinig onder de aandacht worden gebracht in vergelijking met sommige andere medische aandoeningen, terwijl vele neurologische aandoeningen chronisch zijn en geen onbelangrijke impact kunnen hebben op de patiënt en de naaste omgeving. Dit is denk ik voor een deel te wijten aan het feit dat er wel wat neurologische ziektebeelden zijn die niet per se flagrant in het oog springen, maar waarbij de 'onzichtbare' symptomen ook zeker niet altijd te onderschatten zijn. Voor de ziekte van Parkinson geldt dit zeker ook en wordt er daarbij veelal verwezen naar de niet-motorische symptomen die minder zichtbaar en dus ook veel minder bekend zijn. Anderzijds denk ik ook dat neurologische ziektebeelden vaak afschrikken omdat er veelal (nog) geen genezende behandeling voor bestaat, en mensen dan te snel denken dat we niet veel kunnen doen of betekenen voor deze patiënten. Zeer onterecht! Symptoomcontrole en multidisciplinaire ondersteuning kunnen absoluut een positieve invloed hebben op de levenskwaliteit. Ik denk dat de Boost-expedities van Parkili ervoor zorgen dat de ziekte van Parkinson op een krachtige manier meer onder de aandacht wordt gebracht. Het gaat niet over 'de parkinsonpatiënt', waarbij de persoon nogal kortzichtig tot zijn ziekte wordt beperkt, maar over de persoon achter deze ziekte en hoe er met de ziekte wordt geleefd. Dankzij de fysieke en mentale uitdaging van deze expeditie, worden het doorzettingsvermogen en de sterktes van deze mensen ondanks deze chronische neurologische ziekte in the spotlight gezet. Daar draag ik graag mijn steentje aan bij! Het contact met patiënten met een neurologische ziekte heeft me namelijk geleerd hoeveel veerkracht deze mensen kunnen hebben, desondanks soms de ernst of de progressie van het ziektebeloop. Dat verdient veel respect en bewondering en mag zeker meer onder de aandacht gebracht worden! Tot slot ben ik ervan overtuigd dat deze uitdagende expeditie, de voorbereiding hiernaartoe en de teamsfeer met de parki's en de andere buddy's daarbij een zeer leerrijke ervaring zal bieden in mijn verdere ontwikkeling als arts en als mens.

motto

La médecine c'est guerir parfois, soulager souvent, consoler toujours.

Yasmine

Sluyts

vraag

Ik ben

Kinesist bij KineKontich. In mijn vrije tijd ga ik graag brunchen met vrienden of spendeer ik tijd met familie. Daarnaast hou ik van sporten en blijf me graag bijscholen. Al kan ik een rustige avond in de zetel met mijn vriend en onze hond minstens even hard appreciëren, zeker als dat gevolgd wordt door een ochtend met uitslapen en koffie in bed.

motivatie

Als kinesist haal ik enorm veel voldoening uit het in beweging brengen van mensen, letterlijk en figuurlijk. Zelf ben ik ook graag actief bezig en na de Tour du Mont Blanc met mijn vriend kreeg ik echt de smaak van het hiken te pakken. Deze trekking in Peru is voor mij de perfecte kans om passies te combineren: samen een nieuwe uitdaging aangaan, grenzen verleggen en een sterk groepsgevoel creëren met gelijkgezinden.

motto

Pommelien

Verheyen

vraag

aanbod

Misschien is het een leuk idee om kaarsen in de vorm van een berg te verkopen als sponsoring?

Ik ben

28 jaar en werk intussen al enkele jaren als kinesitherapeut voor neurologische aandoeningen. Ik houd enorm van verre reizen, het liefst van al in de bergen! Na het werk vind je mij al wandelend of lopend in de velden, op mijn yoga-mat, op mijn koersfiets, of op een terrasje met vriendinnen.

motivatie

Ik kom dankzij mijn job veel in contact met mensen met de ziekte van Parkinson en wil daarom mee mijn schouders zetten onder dit project. Omdat ik geloof dat een zware diagnose niet het einde van alles moet betekenen, en omdat ik het prachtig vind dat je dankzij de diagnose - zoals dat hier al enkele keren gezegd werd - je toch nog dingen kan bereiken, waar je anders misschien nooit van gedroomd had.

motto

Blijven bewegen met Parkinson!

Charlotte

Goossens

vraag

Ik ben

mama, sporter, toneelmaker, huisarts, sportarts en nog veel meer

motivatie

Ik was al langer op zoek naar het vrijwillig begeleiden van groepen en dit liefst gekoppeld aan sportieve outdoor activiteiten. Ik ben toevallig bij Parkili terecht gekomen en ben heel benieuwd naar hoe ik zal kunnen bijdragen en wat deze ervaring me zal bijbrengen.

motto

Life starts at the end of your comfort zone!

Katrien

Adriaensen

vraag

Ik kan soms choatisch of te snel zijn en heb daarom directe en concrete communicatie nodig.

aanbod

Ik ben heel veel bezig met mensen met psychische of psychiatrische problemen. Ik heb al verschillende coach- en therapeutische opleidingen gedaan. Ik denk dat ik mensen daarom goed kan inschatten en motiveren.
Ik ben heel down to earth en heel pragmatisch en kan daardoor snel problemen oplossen.
Ik kan mijn plan trekken in het spaans.